Hmm, kanina, pagkapanik ko sa kwarto, I immediately turn on my desktop then dumukdok ako sa computer table. Pagkaopen nung windows ko, nagpunta kaagad ako sa windows media player para makarinig ng mga some inspiring songs. Pinatugtog ko yung Before Tomorrow Comes (na nalaman ko kay Kiko Dee. got it from his multiply) Eh di ayun, suddenly, napaluha ako. Tapos maya-maya, umiiyak na talaga ak. Ewan ko. Mixed emotions eh. The songs reminds me of Kiko Dee ( I wanna see him badly ASAP kaya lalo akong napapaiyak) tapos naaalala ko din yung nabigong paglipat ko ng school dahil sa ....(secret)...... kaya lalong bumigat yung loob ko. Biruin mo kung nandun na ko sa dream school ko di sana, nakikita ko na si Kiko Dee. I have a new comfort zone. Created new friends. Explore the real world. Searching for the real me. Grabe. Napakadami ko sigurong matutuklasan at malalaman kung nandun na ko. HAAAAAAAY
Another reason are maybe brought by some expirations and some failed dreams again.
*Si toot.. After nung previous month, wala na. Kalimutan na tayo! Sige. Kalimutan ha. K. Di na ko mag ppm again UNLESS you do it first. Pero syempre, di ko maidedeny na super affected ako dahil dun. After talaga nun, nawala na eh. Wala naman talaga akong nagawang mali except lang nung kinakausap mo ako at nakalutang ako sa kawalan. Di ko kasi alam kung paano makipag-usap sa iyo eh. You know. Tayong dalawa lang magkasama nun and for me, it's so awkward. REALLY. Kaya kung yun man dahilan nun, I'M SORRY. (as if naman mababasa mo 'to noh?) You're one of the BIG reasons for my UPS and DOWN nowadays. Kaya sana, tamaan ka sa malayo. *Shoot!
*Failed dreams: MY DREAM UNIVERSITY DESCRIBES IT ALL. Sana talaga, mabigyan pa din ako ng chance na makapag-aral dun. Sana. Sana.....
*What lies on my future: HRM, I.T., BUSINESS MANAGEMENT, SPEECH SOMETHING. Ano ba talaga? Saan papunta yung future career ko? You know, I realized, habang nagco-college ako, dun ko mas natutuklasan yung mga potentials ko. Kanina lang sa english eh. Nung pinag-recite kami, feeling ko may potential work ako when it comes to public speaking. (just as Kiko Dee does and what he is currently pursuing. haha. Sunod talaga sa kanya ehh..) Kaya lang, destiny right now seems to find no way for it to make happen. Kasi kapag sinunod ko talaga yung gusto ko, saan naman ako pupulutin? Di ako makakapunta ng Vienna pag pinursue ko yung gusto ko talagang line ng work. Sa Vienna kc, either HRM or IT related course lang ang pwede kc yun lang ata available dun kaya go with the flow na lang. :(( Kung mayaman lang talaga kami eh di kukuha ako ng theater arts or something office related work. Haaaay. Unfair.
Ano pa ba? Hmm, wala na ata eh. Katamad na mag-isip. Kasi naman, gagawa pa ako ng homework sa math kaya tinatamad na ako. Kung hindi lang tinext nung president namin na 9am ang pasok eh di pa ko gagawa. Tsk. Kelangan ko tuloy pumasok nang maaga.
Sabi ko din sa sarili ko, kailangan ko muna mag-post ng blog dito para mailabas ko yung mga saloobin ko kasi kung hindi, mababaliw na talaga ako.
1:10 am na. Kailangan ko na sagutan yung math ko. Inaantok na nga din ako eh pero kailangan ko pa magsipag. *gaping
Oh siya, siya, I need to post this blog now. Time is running out.
Next post na lang ulit!
Ako 'to kanina.
Eto na ata ako ngayon.
