Monday, December 17, 2012

LATE POST. Thankful month!

Why Thankful month?! It's because it's my birth month and the releasing of our class cards! :)))

First of all, I want to thank our Lord for giving me 19 fruitful years of my life!
So far, I've already experienced a lot of ups and downs in my life wherein there comes a point that I really want to end all of my sufferings. I mean, really to put an end to my life.
YEAH.
I typed it right. People around me doesn't know how I carry all my burden into myself. Not even my family and friends knows about it. I just keep it all to myself. I don't think telling them my problem would ease the situation. What I know is that I CAN ONLY SOLVE IT BY MYSELF. No one but me.

Do I sound like an emo here? hahaha (laughed just to put out the serious ambiance here)

Life wouldn't be complete without DRAMAS. Yeah, my life is so dramatic! I even imagined putting it into a story then sending it to MMK or others! hahahah

But after those ups and downs, here I am, standing and continuing to fight for life.

Well, enough of those dramatic-slash-emotional part of my blog. :))

So here is my real post goes:
 *contains taglish

I actually wanted to blog immediately all the happenings and granted wishes of mine every night but since I suffered from my 'laziness' syndrome, days and weeks had passed and now, I'm just trying to rebuild my stories and trying to remember every bit of those happiness that I've experienced over the past week.

First, let me reminisce my day. 04.04.12

(Pardon me but let me tagalog my blog na. Di ko na carry! =)))) )

Lahat naman siguro tayo, pinakaspecial na araw sa atin eh yung birthday natin. Syempre, kahit anong meron pa sa birthday mo, wala lang, you feel special kasi you deserved to be happy on your day! Birthday nga di ba? haha. Gulo ko. Di ko masabi kung ano gusto kong sabihin. Basta, dapat special yung birthday! Yun na yun :))))

Eh yun pala, nung 04.04.12, Wednesday ko naranasan yung isa sa pinakamemorable kong birthday so far! AS IN GRABE LANG!

Birthday na birthday ko ang aga kng gumising para lang sa project namin sa networking!
AYS.
Naalala ko nanaman yung sh*tty pluma na yun! Takte!
Imagine, nagpunta ako dun mga 8:30 am tapos nakita ko si abe. Kinamusta ko yung project anmin sabi ayun, gagawin pa lang daw!! WTH

(Sorry sa foul words pero birthday ko kasi yun eh! Dapat nagsasaya ako hindi yung nabibwiset ako!)

So dahil late na rin para magreklamo kami, tumulong na lang kami sa pagbo-bookbind. Para kaming naglaro ng puzzle! Magkanda-duling kami sa kakahanap nung mga letters para lang magawa yung cover page ng thesis! Now I know how that small part na madalas eh pang-front liner lang sa thesis eh binabalewala eh yun pa lang pinakamahirap na part sa bookbinding process.

Nagsimula kami ng 9 natapos kami ng 12! WTH

At dahil dun, hindi na ako nakapunta nang maaga sa bsu. Ang dami kong hindi nakita sa birthday ko! Dun ako pinakanainis!

Biruin mo, kami na nga mismo yung mga 'customers' yung tumulong para lang matapos yung 'rush' bookbind tapos nung nagbayad kami wala man lang discount?! GOSH! Saan ka makakakita nang ganung klaseng business! Di man lang nahiya sa customer! Grabe! Shame on you PLUMA!
Pluma suckssss!!!!

Eh di ayun, nakarating kami sa bsu ng 1. Pagdating namin, hinintay pa namin si mam noemi para lang ipasa yung bookbind. Naabutan na lang namin nun eh sina KC, Lavinia and Ronnielyn then the rest, wala na. T___T

Grabe. Super kalungkot. Di ko naappreciate yung day ko.

Pero syempre, kahit papaano, I treat them naman.

I treated toots with sundae and fries while Dara, Paul, Roger and Abe together with me shared a bucket meal on kfc! Overall, masaya naman kahit konti kami.

Okay naman di ba? :)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Enough of birthday rant! Let's go to the Judgement days! :))))

Dahil 1 week na rin ang nakalipas after ng judgement days, di ko na masyado maalala yung mga exact na nangyari noon. Basta ang alam ko lang, naging masaya ako, disappointed, nagulat at syempre kinilig! CHOS!

Siguro, pabirthday na rin sa akin ni Lord yung mga grades ko. Though hindi umabot sa 1.75 yung GWA ko, okay na ako sa grades ko. Sana nga lang mas pinagbutihan ko pa nang maiigi pero at least, wala akong binagsak! Nakaligtas akos a prob.stat! :))))

2.5 kasi ako sa prob.stat! Naalala ko nun, the night before the releasing of cc in prob.stat, twice ako nag-pray just like nung vb! Lord granted my wish naman! Pumasa ako! Salamat sa field trip! :))

So natapos ang unang araw ng judgement day, isang cc lang nakuha namin! 

It was Wednesday the next day, one of my favorite days! 

Pumasok ako bandang 12 kasi kinakabahan ako para sa removal sa networking. Ayun, pagdating ko naman ng cict, wala raw magreremoval. Wala kasing pinost si mam noemi kaya ligtas nanaman ako! So we waited for 1pm na lang just to get our cc in dbms. Kami pa lang nila abe at cams yung nandun. Kinakabahan din ako nun sa dbms kasi di naging maganda yng result ng midterm ko nun at tsaka feeling ko mababa magbigay si mam melanie. And my hunch was right! Mababa nga. Though ang ineexpect kong grade na matatanggap ko eh 2.25, 2.00 nakuha ko. Marami kaming naka-dos! Ang pinakanashock ako eh yung kay ****! Grabe! 2.25 siya samantalang ang baba ng midterm nya then yung quizzes and finals nya di ganun kaganda tapos 2.25! SORCERY! Sinabi ko nga yun kay ericson sabi niya, iba talaga hatak nya sa prof.! Gara talaga.. Ang swerte lang niya sa mga prof.!

Tapos na sa dbms. Nagpunta naman kami sa cssp para kuhanin yung card sa Philo. Nakita ko dun si Jeremy. Tinanong ko kung ano nakuha niya, sabi niya, mababa lang. Sabi ko naman, oo nga. Mababa raw kasi magbigay si sir. Pero ewan ko lang, nung sinabi ni Jeremy yun, parang nangingiti siya na ewan. hahaha So si esa nagbigay sa amin nung cc namin sa philo and to my surprise, 1.75 ako! hahahah HIGHEST kami nila dara and abe! Syempre, ibang cooperation yung ginawa namin nung midterm eh! hahahaha Akala ko talaga 2.5 makukuha ko kasi sabi ni april nun 2.5 na raw highest grade na binigay sa kanila ni sir nun. Super miracle na yung 1.75! hahahaha



After 12.12.12

12.12.12

It was HIS day.

Hindi siya nakapasok ng multimedia kasi nalate siya. Disaster naman ang nagawa ko nun sa multimedia dahil di ko naiapply yung final effect which is overlay kaya ayun, hindi nanaman ako nakabawi. Gad.

NEXT YEAR BABAWI TALAGA AKO!

Pero nung tanghali ng 12.12.12 - wednesday, may nangyaring amazing although medyo eew. Haha. Eh sa naaamaze talaga ako eh. BAD! XD

12.16.2012
Our conversation started 12 midnight. Isa na siguro yung convo namin yun sa pinakamagandang naging topics namin ever! It's about our future together. <3 p="p">

Ayun, ngayon umaasa ako na yung mga ideas namin about our future together eh mangyari. Kasi kanina lang parang may mali eh, every sunday na lang laging ganito. Minsan unfair. Hindi naman sa pinopoint out ko yung mga pagkakamali niya pero sana minsan din, maisip nya na kapag ako yung hindi nakakareply, wag naman iba isipin niya. Porket wala ako masyadong ginagawa at siya yung busy sa mga trabaho niya, kapag nagtext siya dapat reply kaagad ako?! Hindi ba pwedeng maghintay din siya ng 3-8 hrs bago magreply?! Hindi naman kami nag-away or what pero bigla ko na lang naisip yung ganun. Sa totoo lang, hindi ko mahal yung sarili ko. Sobra-sobrang love na yung binibigay ko sa kanya in return, wala ng natira para sa sarili ko.
NAKAKALUNGKOT.
Paano pag umalis ako eh di mas bihira lalo yung communication lalo pa't hindi naman pabor sa family niya yung tungkol sa amin. Later on pag lumala yung situation, sino masasaktan?! Parehas kami. Pero sa tingin ko, mas masasaktan ako. Kasi wala na akong tinira para sa sarili ko eh. :(


NAKAKAIYAK.
Kahit pa sabihin namin na di namin bibitawan yung isa't-isa, baka mapagod din kami eh. Magsawa sa mga pagkakamali namin. Hindi ko alam. Naguguluhan ako.

Worried lang naman ako sa kanya eh, hindi ba niya naaappreciate yun?!

Kaya ko pa ba? Konting tiis na lang. Sa tingin ko, makakaya ko pa naman eh. Ayoko na lang din kasi masaktan kaso kung sa bandang huli eh wala rin, mas mabuti pa na paunti-unti eh mahalin ko yung sarili ko para kapag may mangyari man, hindi na ako sobrang masasaktan.